Winterdrama in Nederland

In dit artikel:

In de eerste week van het jaar lag Nederland onder een dikke laag sneeuw en veel verkeer viel vrijwel stil: treinen stonden stil door vastgevroren wissels, snelwegen raakten urenlang geblokkeerd en Schiphol draaide krakend terug naar minimale operatie. Hoewel 20 centimeter sneeuw geen alarmerende winterstorm is, bleek de infrastructuur en uitvoering onvoldoende berekend op dergelijke omstandigheden.

Schiphol beschikt formeel over zo’n 70 winterdienstvoertuigen en er is flink geïnvesteerd in materieel, maar in de praktijk bleken schuivers, roterende borstels en strooiers onvoldoende of verkeerd ingezet. Vergelijkingen met luchthavens in München en Scandinavische landen tonen dat het wél mogelijk is om vliegveldoperaties draaiende te houden bij sneeuw. Bij het spoor zijn bevriezende wissels een terugkerend zwak punt; al bij lichte vrieskou kan het dienstrooster ontsporen.

Op de wegen was het vooral vrachtverkeer dat problemen veroorzaakte: veel trucks konden heuvels niet nemen en veroorzaakten kettingreacties. Vragen rijzen over bandenkeuze — zomerbanden of ‘eco’-banden die in de praktijk niet voldoen aan wintercondities — en over nieuwe regelgeving zoals VECTO. Zelfs sneeuwruimers liepen vast, deels door onjuiste koppeling of te lage druk op de trekas. Daarnaast reden verboden combinaties (LZV) en voertuigen met ADR-goederen door, wat extra risico’s en knelpunten gaf.

Kortom: het probleem ligt minder bij de hoeveelheid sneeuw dan bij organisatie, materieelkeuze, handhaving en technische aanpassingen (bijv. verwarmde wissels, betere strooi- en rijderscoördinatie). Structurele verbeteringen en strengere naleving kunnen toekomstige verstoringen beperken.