50 jaar ITOY: Volvo FH12 (2000)

In dit artikel:

In 2000 pakte Volvo met de vernieuwde FH12 een opmerkelijke vijfde IToY-trofee, waarbij de Iveco Cursor 10 tweede werd en de compacte Nissan Atleon derde. De overwinning kwam na een turbulent einde van de jaren negentig voor Volvo: verkoop van de Lindesberg-assenfabriek aan Meritor, een alliantie met Deutz voor kleinere motoren, de verkoop van de autodivisie in 1999 en samenwerkingsafspraken met Mitsubishi — plus een bijna-overname van concurrent Scania.

Tussen die herstructureringen door werd de FH12 stilletjes en grondig gemoderniseerd binnen Volvo’s Global Modular Concept. De nieuwe FH deelt ongeveer 78% van de onderdelen met de FM, wat de onderdelenvoorraad met bijna 10.000 items terugbracht. Belangrijke veranderingen zaten vooral in techniek en elektronica, niet in het uiterlijk: de cabine bleef vooralsnog ongewijzigd tot een facelift in 2001.

Technisch kreeg de FH12 een nieuwe CAN-bus architectuur (TEA), optionele elektronisch geregelde schijfremmen met massieve schijven en een elektronisch aangestuurde vierbalg-achtervering met automatische rijhoogte en geheugenfuncties. Onder de vering kwam een lichtere RS1344 enkelreductie-as. De beproefde D12-motor is doorontwikkeld tot D12C: hogere inspuitdruk en compressieverhouding, aangepaste verbrandingskamer en interne onderdelen waardoor het blok stiller en zuiniger werd. Voor de FH betekende dat een nieuwe topversie van 460 pk en 2.200 Nm; de 340 pk-variant werd naar het FM-gamma verplaatst.

Ook de aandrijflijn kreeg moderne upgrades: nieuwe 14-versnellingsbakken (VT2014/VT2514) met ‘light action’ voor aanzienlijk minder schakelkracht en een servo die de koppelingsdruk met ongeveer 30% verlichtte. Die technische vernieuwingen legden de basis voor betere rijeigenschappen, lager brandstofverbruik en eenvoudiger onderhoud — redenen waarmee Volvo de IToY-jury overtuigde ondanks het onopvallende, vertrouwde uiterlijk.