50 jaar ITOY: Volvo F10 (1984)

In dit artikel:

In 1984 behaalde Volvo voor de tweede keer de Truck of the Year-titel met de grondig vernieuwde F10; concurrenten Scania (intercooled 112) en MAN (361) eindigden respectievelijk tweede en derde. De jury waardeerde vooral Volvo’s aanpak van een allround premiumvrachtwagen die goed aansloot op de uiteenlopende Europese inzetvereisten.

Het verbetertraject voor de F10 begon al in 1978 en kreeg in 1979 het volledige ontwikkelingsbudget. Toen de ‘Version Two’ in 1983 werd gepresenteerd, was die het resultaat van intensief overleg met chauffeurs en aanpassingen aan regelgeving en beschikbare techniek. Belangrijke wijzigingen betroffen cabine, motor en chassis. Uit zogenoemde driver clinics bleek dat chauffeurs gemiddeld hoger zaten dan gedacht; daarop volgden een lagere stoel, een dieper doorlopende voorruit en een verplaatste radioconsole. De cabine werd praktischer: 15 cm extra stahoogte boven het slaapgedeelte dankzij een schuin dakpaneel en een dagcabine die 15 cm langer is gemaakt zodat een neerklapbare rustbank mogelijk werd.

Motorisch introduceerde Volvo een geintercoolde versie van de 9,6-liter TD100 (TD101F) met 299 pk, plus versterkte componenten en verbeterde afdichtingen. Het verbeterde koppel maakte een 8-versnellingsbak (R62) in veel markten standaard; de 16-versnellingsbak bleef optie. De minder krachtige, niet-geintercoolde TD101GA (273 pk) bleef als alternatief leverbaar.

Aan het chassis zorgden een taps toelopende achterzijde en nieuwe parabolische bladveren voor betere bodemvrijheid en rij-eigenschappen. Luchttanks en accubak werden naar links verplaatst en geïntegreerd met een grotere uitlaatdemper die voldeed aan opkomende EEG-geluidsnormen. Nieuwe rechthoekige aluminium brandstoftanks gaven een standaardinhoud van 270 liter, uitbreidbaar tot 875 liter; optioneel was ook een verticale uitlaat. De 1983-F10 verstevigde de reputatie van het model tot de definitieve opvolging in 1987.