50 jaar ITOY: Mercedes-Benz LN2 (1985)

In dit artikel:

In 1985 noteerde Daimler‑Benz een klinkende zege met de Mercedes‑Benz LN2: van de 13 juryleden kreeg de licht‑middensegmentreeks 71 stemmen, ver voor de Iveco Turbostar (49) en de Leyland Roadrunner (19). De jury prees vooral het modulaire, multi‑classontwerp dat uiteenlopende transportbehoeften in Europa kon dekken — van 6,5–13 ton bakwagens tot combinaties met een maximaal treingewicht van 21 ton.

De LN2 was bewust als lichte truck ontwikkeld, zonder de reeds vastgelegde identiteit van Mercedes in het zwaardere segment te verstoren. Hij verving de oudere LP, waarvan de naar voren geplaatste vooras, de niet‑kantelbare cabine en verouderde rijeigenschappen verdere ontwikkeling belemmerden. Mercedes‑ingenieurs stelden kwaliteit, veiligheid en duurzaamheid boven spectaculaire technische vernieuwing: luxere afwerking en een slaapcabineoptie, een volledig luchtremsysteem in plaats van lucht‑hydrauliek, stuurbekrachtiging en verbeterde vering voor efficiënte en comfortabele rijeigenschappen. Opties als luchtvering en ABS waren beschikbaar.

Motorisch introduceerde Mercedes turbomotoren met intercooler en bood het programma bij lancering 418 basisuitvoeringen, met vermogens van 90–201 pk en transmissies van vijf tot twaalf versnellingen, inclusief automatische varianten. In Groot‑Brittannië bleek het model populair als 7,5‑tonner; het diepe chassis voor hogere opbouwgewichten gaf echter een lichtgewichtsnadeel dat deels gecompenseerd werd door meer kunststoftoepassing in de cabine. Typische motoren waren de viercilinder OM 364 (88 pk) in de 809 en de zescilinder OM 366 (134 pk) in de 814/1114, gekoppeld aan een vijfversnellingsbak met synchromesh. Hoewel ontworpen voor een levensduur van twintig jaar, werd de LN2 in 1998 opgevolgd door de Mercedes‑Benz Atego.